04 November 2008

forget and found

muke aku kena elegik gan serbuk kulit kayu manis. abis bangkak macam muke orang kena tumbok. sakit tuh. semue Norman la punye pasal wat muke aku jadi cam ni. lame dah aku tak kuar umah. raye pon aku tak raye. uncle a'a yang baru balik dari US ada kat uma tok. die gelak kat muke aku cakap cam katon anime. takpe tak kisah. seminggu lepas raya aku gagah gak nak kuar walau pon muke tak ok lagi. tapi dah ok sikit dah la. bengkak tuh dah putih dah cume die masih kembong lagi. dah kua tu sonok ar. teman Boy kejap. pastu nek gan Fidaus. lame gak aku tungu die balik keja. kali ni aku kena. abis semua. tapi aku dapat satu. tapi aku tak nak. die yang tarik tangan aku ke depan. aku kat blakang dia kat depan. dia tolak blakang aku ke depan. kena la tu. aku ke blakang kan badan. die tolak balik ke depan. die tolak beberape kali. aku tau die tak puas ati sebab die tak rase aku punye. ingat aku punye besa sangat ke. slambe je die. aku tak leh nak cakap pe sebab aku tak leh lari. yela aku nak pegi mane lagi. dia lupe kot yang kita tak couple. die bawak aku kat lake jap. aku kekok sket tatau nape. die cakap aku mengigil. pastu pegi uma mani jap. pastu aku balik

11 July 2008

sesi berterus terang

lokasi di perhimpunan yang sunyi kelihatan yana, amani, wan, syarra, kesuma sedang duduk berkumpul sedang mengadakan satu sesi berterus terang

"orang slalu nampak kite jalan ni cam satu group. cam BFF. tapi sebenanye kite ni ada best friend masing2. mcam wan anggap Mani best friend die. Mani anggap aku best friend die. aku pon anggap die best friend aku. Kesuma lak anggap aku best friend die. soo." Syarra.

"so skarang Wan. cakap je la ang nak luahkan pape ang luah. cakap la." Kesuma.

"nak luahkan ape. aku tataw nak luahkan ape." Wan.

"wan, ang jangan ingat aku rampas Mani dari ang ok. sape yang kenal mani dulu. aku? tak? hang? tak kisah la kan." Syarra.

"biar aku tolong cakap kan Wan. Mani die bile dah ada Syarra dia tinggal kan Wan cam tu je. tapi bile Wan nak tinggal kan Mani Wan dah takde sape. die takde kawan. ape yang die tau pegi kat Mani je. tapi Mani lak pagi halau Wan bile dengan Syarra." Kesuma.

"die pon mane nak layan aku sangat pon. kite orang pon tak ngam. skarang ang tanye Mani. die anggap Wan best friend die ke tak?" Syarra.

05 March 2008

teacher care

waktu BI Pn Asmawati masok. tetibe die panggil name aku datang depan. saja wat2 lupe.

Cikgu : Nabila kamu ade masalah ke?
Aku : uh? tade lah cikgu. kenape?
Cikgu : kamu taw tak yang semue cikgu cakap pasal kamu?
Aku : mane ade. tade la. saye okay je.
Cikgu : kamu nak ke cikgu dapat kan khidmat kaunseling dekat kamu
Aka: eh. tak payah lah cikgu. saya okay je. saye mane ada pape.
Cikgu : ok tak pe lah.

aku wat rekod je. mana ada masalah pape. time exam result aku slalu jato. terutamenye subjek science aku slalu gagal atau cukop2 makan je. satu hari tu time lepas dah dapat ketas exam memasing cikgu soh aku jumpe die lepas class tapi aku tak jumpe. exam yang seterusnye lak aku memang suke study last minit. time aku nak exam Amad pon exam gak. bile aku tanye Umi pasal science Umi marah cakap Umi tengah aja Amad ni. aku pon cakap taon 2 lebih penting dari tingkatan 2 ke. Umi cakap haa ye memang pon. aku pon bengang terus tak study. time cikgu nak bagi kertas science tengok result aku tak ok. cikgu pegi kat blakang tempat aku dudok. cikgu tanye "nabila kamu ada masalah ape?" aku cakap mak aku tak nak aja. muke aku dah merah tahan nangis. sebenanye ade bende lain lagi masalah aku yang aku nak sangat luah kan. tapi tak kan aku nak luahkan depan kawan aku camni. peluang cikgu nak kesah pasal aku cume time subjek science ni je. mase lain mane die nak kesah. satu hari tu mase Umi nak amek repot card. aku memang tak nak bagi die datang sebenarnye. aku tak bagi tau pon bila tapi dia memang tau. aku tataw la pe cikgu gan Umi cakap. aku dapat nobo last. aku memang slalu dapat nobo last. balik je cam biase. Umi bising je. aku tatau pe nak tulis lagi dah. malas nak ingat